در اقتصاد دانش بنیان امروز، دارایی های نامشهود و به ویژه سرمایه فکری به یکی از مهم ترین عوامل خلق ارزش و مزیت رقابتی پایدار برای شرکت ها تبدیل شده اند. در میان اجزای سرمایه فکری، سرمایه رابطه ای به دلیل ماهیت برون سازمانی و نقش آن در تعامل با مشتریان، تأمین کنندگان و سایر ذی نفعان، جایگاه ویژه ای در بهبود عملکرد شرکت ها دارد. با این حال، اطلاعات مربوط به این نوع سرمایه عمدتاً در صورت های مالی سنتی منعکس نمی شود و میزان و کیفیت افشای آن می تواند بر ارزیابی بازار از وضعیت شرکت تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه افشای سرمایه رابطه ای با گزارش های شرکت و عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی و از نوع پس رویدادی است. جامعه آماری شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ بوده که پس از اعمال معیارهای غربال گری، ۱۲۵ شرکت به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق سامانه کدال گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای Excel و Eviews9 تحلیل شدند. برای آزمون فرضیه ها از مدل های رگرسیون چندمتغیره با داده های تابلویی استفاده شد. متغیر مستقل پژوهش شاخص افشای سرمایه رابطه ای (بر اساس چک لیست ۲۳ شاخصی) و متغیرهای وابسته شامل درآمد، ارزش شرکت، خالص جریان نقدی عملیاتی و هزینه سرمایه بودند. همچنین اندازه شرکت، اهرم مالی و شاخص حاکمیت شرکتی به عنوان متغیرهای کنترلی در مدل لحاظ شدند. نتایج آزمون های آماری نشان داد که افشای سرمایه رابطه ای تأثیر مثبت و معناداری بر درآمد، ارزش شرکت و خالص جریان نقدی عملیاتی دارد. همچنین رابطه مثبت و معناداری میان افشای سرمایه رابطه ای و هزینه سرمایه مشاهده شد. یافته ها بیانگر آن است که افزایش سطح افشای سرمایه رابطه ای می تواند از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، تقویت اعتماد سرمایه گذاران و بهبود تصویر بازار شرکت، عملکرد مالی و ارزش اقتصادی بنگاه را ارتقا دهد. این نتایج ضمن تأکید بر اهمیت گزارشگری دارایی های نامشهود، می تواند راهنمایی برای مدیران، سرمایه گذاران و سیاست گذاران بازار سرمایه در جهت تقویت چارچوب های افشای اطلاعات غیرمالی باشد.

سرمایه رابطه ای سرمایه فکری افشا عملکرد مالی داده های تابلویی بورس اوراق بهادار تهران.