این مقاله بررسی می‌کند که آیا و چگونه ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) می‌تواند کانال انتقال نرخ بهره سیاست پولی را در اقتصادهایی که با انعطاف‌ناپذیری اسمی مشخص می‌شوند، تقویت کند. ما یک مدل DSGE کینزی جدید در مقیاس متوسط ​​را توسعه داده و حل می‌کنیم که بانک‌های ناهمگن با قدرت بازار، قیمت‌های چسبنده به سبک کالوو و یک CBDC خرده‌فروشی بهره‌دار را به عنوان جایگزینی ناقص برای سپرده‌های بانکی در نظر می‌گیرد. این مدل دارای یک مکانیسم انتقال دیجیتال مستقیم است: بانک مرکزی مستقیماً به دارایی‌های CBDC بهره پرداخت می‌کند، در نتیجه نرخ سپرده را تنظیم می‌کند و گوه ایجاد شده توسط قدرت بازار بانک‌ها و بازده تسهیلات را کاهش می‌دهد. از لحاظ تئوری، معرفی یک CBDC خرده‌فروشی بهره‌دار، انتقال از نرخ سیاست به نرخ سپرده‌های خرده‌فروشی را از جزئی (≈0.4-0.6 در اقتصاد پایه فقط بانکی) به تقریباً کامل (≈0.85-0.95) افزایش می‌دهد. از نظر تحلیلی، توابع واکنش آنی نشان می‌دهند که تحت قیمت‌های چسبنده، همان شوک نرخ سیاستی اکنون در مقایسه با معیار بدون CBDC، پاسخ‌های 25 تا 45 درصد بزرگتر و سریع‌تری در تولید کل و تورم ایجاد می‌کند. شبیه‌سازی‌های توصیفی همچنین نشان می‌دهند که ارزش تسهیلات بالاتر CBDC، رقابت بین بانک‌ها را تقویت می‌کند و خطرات واسطه‌زدایی را کاهش می‌دهد، زمانی که کارمزد به طور مناسب پلکانی یا محدود شده باشد. در مجموع، نتایج نشان می‌دهد که یک CBDC خرده‌فروشی با طراحی خوب می‌تواند به عنوان یک مکمل قدرتمند برای ابزارهای پولی متعارف، دقیقاً در محیط‌هایی که چسبندگی قیمت در غیر این صورت انتقال را تضعیف می‌کند، عمل کند. پیامدهای سیاستی، ویژگی‌های طراحی بهینه را برجسته می‌کند که در آن، کارمزد متغیر با نرخ سیاست، محدودیت‌های نگهداری و بهره پلکانی همسو می‌شود تا سود انتقال را به حداکثر برساند و در عین حال ثبات مالی را حفظ کند.

CBDC خرد انتقال سیاست پولی انتقال نرخ بهره DSGE کینزی جدید قیمت‌های چسبنده