صنعت صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) به واسطه ماهیت پیچیده ابزارهای مالی مورد استفاده و استراتژی‌های معاملاتی تهاجمی، همواره با چالش‌های منحصر‌به‌فردی در حوزه گزارشگری مالی روبرو بوده است. با جایگزینی استاندارد بین‌المللی حسابداری ۳۹ (IAS 39) با استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی شماره ۹ (IFRS 9)، تغییرات بنیادینی در نحوه طبقه‌بندی و اندازه‌گیری (Classification and Measurement)، مدل زیان اعتباری مورد انتظار (ECL) و حسابداری پوشش ریسک (Hedge Accounting) ایجاد شده است. هدف این پژوهش، ارائه یک مطالعه مروری جامع بر ادبیات موجود پیرامون پیاده‌سازی IFRS 9 در صندوق‌های پوشش ریسک است. در این مقاله، با بررسی پژوهش‌های معتبر بین‌المللی، استدلال می‌شود که اگرچه IFRS 9 با هدف همسوسازی حسابداری با مدیریت ریسک تدوین شده است، اما برای صندوق‌های پوشش ریسک که عمدتاً دارایی‌های خود را بر مبنای ارزش منصفانه مدیریت می‌کنند، الزامات طبقه‌بندی جدید اغلب منجر به دسته‌بندی ابزارها در طبقه «ارزش منصفانه از طریق سود و زیان» (FVTPL) می‌گردد. همانطور که گاستینئو (۲۰۱۵( و بیربام (۲۰۲۱( اشاره کرده‌اند، این امر می‌تواند نوسانات سود و زیان گزارش‌‌شده را افزایش دهد. همچنین، مدل جدید کاهش ارزش (Impairment) مبتنی بر پیش‌بینی آینده، چالش‌های محاسباتی قابل توجهی را برای ابزارهای بدهی در این صندوق‌ها ایجاد کرده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که شفافیت حاصل از IFRS 9، اگرچه برای سرمایه‌گذاران مفید است، اما نیازمند زیرساخت‌های داده‌ای پیچیده و قضاوت‌های حرفه‌ای حسابداران در این صندوق‌هاست.

استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی ۹ (IFRS 9) صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) ابزارهای مالی حسابداری پوشش ریسک (Hedge Accounting) ارزش منصفانه از طریق سود و زیان (FVTPL).